ระบบโทรทัศน์ในประเทศไทย

ระบบโทรทัศน์ในประเทศไทย
ประวัติโทรทัศน์ในประเทศไทยการริเริ่มกิจการโทรทัศน์ในประเทศไทย หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง นายกรัฐมนตรี จอมพล ป.พิบูลสงคราม มีความคิดที่จะให้มีกิจการวิทยุโทรทัศน์ขึ้นในประเทศไทย เพราะมีความสำคัญในประเทศ ซึ่งในขณะนั้นกิจการด้านวิทยุกระจายเสียงก็เริ่มมีบทบาทในการให้ ข้อมูลข่าวสาร และความบันเทิงในรูปของเสียง ซึ่งถ้าให้มีกิจการโทรทัศน์เกิดขึ้น รูปแบบด้านข่าวสารและการบันเทิงก็จะมีทั้งระบบภาพและระบบเสียง ในขณะนั้นประเทศต่างๆ ที่มีความเจริญรู่งเรือง ต่างก็มีกิจการเเละระบบวิทยุโทรทัศน์ของตนเอง
ในปีพ.ศ. ๒๔๙๘ ได้ริเริ่มกิจการเเละระบบโทรทัศน์ในประเทศไทย รัฐบาลไทยได้จัดตั้ง บริษัทไทยโทรทัศน์ เรียกชื่อสถานีว่า สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวี ช่อง๔ บางขุนพรหม ด้วยระบบNTSC
ประมาณปลายปี พ.ศ.๒๕๑0 สถานีโทรทัศน์ในไทยเริ่มเปลี่ยนเเปลงจากระบบเดิมคือระบบNTSC มาตรฐานFCC มาเป็นระบบยุโรป คือระบบ PAL-B เนื่องจากระบบนี้ให้ความละเอียดของภาพมากกว่าระบบอเมริกา
การเริ่มกิจการส่งโทรทัศน์สี
ประมาณปลายปี พ.ศ.๒๕๑0 กองทัพบกได้จัดตั้งสถานีโทรทัศน์สีเป็นเเห่งเเรกของประเทศไทยทำการส่ง
-ระบบ PAL-B
-มาตรฐาน CCIR
-ส่งโทรทัศน์สี ๖๒๕ เส้น
-ความถี่ช่อง ๗
เมื่อช่อง ๗ ริเริ่มโครงการส่งโทรทัศน์สี ปรากฏว่าได้รับความนิยมอย่างสูง สถานีโทรทัศน์ขาว-ดำ ทุกแห่ง จึงเริ่มเปลี่ยนมาเป็นการส่งโทรทัศน์สีโดยมีกรุงเทพฯเป็นสถานีหลัก